Dwarswerk: Er is een paradigmawisseling nodig


Gert Rebergen is één van de initiatiefnemers van Dwarswerk, een stichting die producten zo ontwikkelt dat ze geproduceerd kunnen worden door mensen met een beperking, en daarnaast ook bedrijven helpt hun productieprocessen te optimaliseren en geschikt te maken voor deze groep.

Rebergen werkte jarenlang in het sociale domein, onder andere als directeur van een zorginstelling. Hij weet dus als geen ander tegen welke problemen mensen met een beperking aanlopen – ook op de arbeidsmarkt. Hij kent genoeg werkgevers die mensen met een beperking in dienst willen nemen, maar die er wel hulp bij nodig hebben. “De kennis en kunde ontbreekt, met relatief kleine stappen kun je een bedrijf of een bepaald productieproces geschikt maken voor mensen die misschien maar voor 50 of 60% inzetbaar zijn. Daar helpen wij bedrijven bij.”

Producten ontwikkelen

En daarnaast ontwikkelt Dwarswerk dus ook zelf producten met speciale aandacht voor de manier waarop de productie plaatsvindt. “Zo hebben we een contactmiddel voor ouderen, scholen en wijkteams ontwikkelt, dat volledig geproduceerd kan worden door mensen met een beperking. Ouderenorganisaties zijn geïnteresseerd en nu is het de bedoeling dat een commercieel bedrijf dit contactmiddel, met behulp van medewerkers met een beperking, gaat produceren.”

Rebergen word een beetje moe van de bedrijven die inclusie benaderen als goede PR-mogelijkheid. Hij vindt dat de discussie te veel in economische termen wordt gevoerd. “Iedereen, ook ondernemers, mag van mij een boterham verdienen, dat is het punt niet. Maar we hebben een paradigmawisseling nodig waarin we veel meer kijken naar de impact van ons handelen op sociaal, ecologisch, cultureel én economisch niveau. Dat totaalbeeld zijn we uit het oog verloren en dat is zo zonde. Veel mensen met een handicap lijden meer aan maatschappelijke armoede dan aan iets anders. En dat lossen we niet op door alleen naar de eurootjes kijken.”

Maatschappelijk middenveld

Rebergen noemt de Participatie- en Quotumwet een nuttige stok achter de deur, maar verwacht het meeste heil van het maatschappelijk middenveld. “De politiek loopt per definitie jaren achter. Lokale initiatieven kunnen de motor zijn achter echte verandering. En dat gebeurt nog te weinig, maar er zijn positieve voorbeelden.

Denk aan industrieterreinen waarop de aanwezige bedrijven samen sociale doelstellingen formuleren en elkaar daar ook aan houden. Als we op die manier de handen ineen slaan, heeft de maatschappij de politiek eigenlijk niet meer nodig als regisseur, alleen als facilitator. En krijgt iedereen, ook mensen met een beperking, de kansen die ze verdienen.”