Werkgevers worden steeds inclusiever. Door verder te kijken dan diploma’s en cv’s richten zij zich steeds meer op competenties en potentieel van individuen. Denken in mogelijkheden en minder in vereisten. Dit bredere perspectief biedt kansen aan mensen die voorheen niet werden gezien en dat leidt tot een diversere instroom van talent. Dat geldt ook voor het loslaten van de doelgroepbenadering en de persoon en het werk centraal te stellen. Nog 5 jaar voordat dit de normaalste zaak is?
Met het groeiende besef van kansenongelijkheid en persoonlijke bias, implementeren werkgevers aanpakken om deze te neutraliseren. Dit is in tijden van personeelskrapte niet alleen the right thing to do, maar ook in het belang van de werkgever zelf. In het wervings- en selectieproces is deze verschuiving duidelijk merkbaar. Hoe je dan dieper in de organisatie zorgt voor behoud en doorstroom van deze meer diverse groep, moeten we met elkaar nog beter in de vingers krijgen. Ook is duidelijk dat met een diverse instroom de werkcultuur en -omgeving aangepast moeten worden. Dit vereist soms stevige veranderingen en het ter discussie stellen van de standaarden en normen, bijvoorbeeld van beroepskwalificaties. De resultaten zijn fantastisch, het kost wel veel tijd en iedere werkgever heeft daarin zijn eigen weg af te leggen.
Op het gebied van wet- en regelgeving valt er eind 2023 nog veel te wensen. Beperkte verruiming van de doelgroep banenafspraak komt eraan, maar de gewenste fundamentele verbreding is nog niet in zicht. De benodigde instrumenten en regelingen om duurzame werkgelegenheid te ondersteunen, zijn nog niet voor iedereen toegankelijk en ook werk is nog niet lonend voor iedereen.
Elke dag gaan er baankansen verloren
De overheid moet mensen die willen en kunnen werken beter in beeld brengen, zodat werkgevers het werk kunnen aanbieden. Of het nu gaat om statushouders/asielzoekers, mensen die al langere tijd geen betaald werk hebben gehad of mensen met een arbeidsbeperking, elke dag gaan er baankansen verloren voor mensen die goed werk kunnen en willen leveren, maar niet in het traditionele plaatje passen.
Verbeteringen laten lang op zich wachten. Alle partijen gezamenlijk moeten meer verantwoordelijkheid nemen en dit sneller voor elkaar krijgen.
Al met al nog een hoop te wensen richting 2024. Tegelijkertijd hoop ik dat iedereen ook in 2023 mooie persoonlijke momenten heeft mogen beleven. Momenten die lieten zien dat het wel de goede kant op gaat. Voor mij was zo’n moment onze jubileumlunch ter viering van het 10-jarig bestaan van De Normaalste Zaak. De energie van de werkgevers in het netwerk, de prachtige stappen die de partners zetten naar meer inclusie, de persoonlijke verbinding, het maakt dat we met elkaar in een steeds grotere groep verder werken aan een meer inclusieve arbeidsmarkt. Laten we deze energie meenemen naar een hoopvol en inclusief 2024!
